دوره نقد عرفان های نوظهور

طبق رصدهای انجام شده در سراسر جهان بالغ بر ۱۰هزار فرقه هست که بعضی از آنها در ایران نیز وجود دارند و طبق
رصدهای انجام شده بالغ بر ۱۰۰
فرقه در ایران در حال فعالیت هستند که البته بعضی از آنها چراغ خاموش و به صورت زیرزمینی
و بعضی ها فعال اند. در جامعه سه فرقه زیاد هستند و تبلیغات زیادی برای آن ها
میشود:

1.      فرقه عرفان حلقه که به سرکردگی محمدعلی طاهری هست

2.      فرقه یوگا که یک عرفان شرقی هست

3.      سومین فرقه تفکر نوین با خاستگاه غرب

این فرقه‌ها در ایران تبلیغات زیادی دارند و افراد زیادی رو هم توانستند
تحت تاثیر خودشان قرار بدهند دومین نکته اینکه عنوان جریان های معنوی را ما چه
بنامیم. در بین اساتید و پژوهشگران بحث جریان‌های معنوی چند اسم معروف است:

1.      عرفان ‌های نوظهور

2.      عرفان‌های کاذب

3.      شبه معنویت‌های نوپدید

این‌ها اسم‌هایی هستند که نقل می‌کنند و ما در بین اینها عرفان‌های
نوظهور را بیان می‌کنیم اما سومین نکته در مورد طبقه بندی این عرفان‌های نوظهور یا
همون شبه معنویت‌های نوپدید هست که برای تسهیل شناسایی و تحلیل محتوایی این گروه‌ها
محققان طبقه بندی های گوناگونی ارائه دادند

اولین طبقه‌بندی بر اساس گستره جغرافیایی هست که در کتاب آفتاب و سایه‌های
آقای دکتر محمدتقی فعالی آمده است که شبه معنویت‌های نوپدید یا همون عرفان‌های
نوظهور را به هندی، آمریکایی، آلمانی، اسپانیایی و فرانسوی دسته بندی میکند.

دومین طبقه بندی عرفان‌های نوظهور را به سه دسته عرفان‌های شرقی ، شبه
معنویت‌های بومی و شبه معنویت‌های غربی تقسیم بندی میکند.

سومین طبقه بندی بر اساس مدل والیس هست که این شبه معنویت‌ها یا عرفان‌های
نوظور را بر سه دسته جنبش‌های طرد کننده دنیا مثل آیین جین بودا ، دومین دسته جنبش‌هایی
که تایید کننده دنیا هستند مانند اوشو، تانترا، سای بابا، پائولو و سومین دسته جنبش
هایی که تطبیق کننده با دنیا هستند مانند عرفان حلقه، کار کننده دنیا، جنبش های تایید
کننده دنیا و جنبش های تطبیق کننده با دنیا.

عرفان یک معنای لغوی دارد و یک معنای اصطلاحی تعریف لغوی عرفان به معنای
عرفان و ادراک شی به تفکر و تدبر

اما معنای اصطلاحی به نوعی شناخت خاص و دقیق اشاره دارد و اون شناختی
است که ابزار اون شناخت قلب و دل انسانست یعنی انسان وقتی که با قلب و دلش شناخت چیزی
رو درک کرد اون عرفان، عرفان اصطلاحی است اما. اون چیزی که در عرفان اسلامی نقل
شده شناخت باری تعالیست یعنی عارف کسی است که خداوند ذات صفات اسما و افعال خود را
به وی نشان بدهد بنابراین مبنای عرفان‌های وارداتی همان تعریف لغوی عرفانست نه تعریف
اصطلاحی و تعریفی که در عرفان اسلامی آمده است.

قابل توجه دانش پژوهان محترم سیر دوره بر این منوال قرار دارد که در پایان هر درس امتحان گرفته شده و بعد از قبولی اجازه رفتن به درس بعدی داده می شود.